Terytorium tzw. Zapilcza między rzekami Radomką a Pilicą, gdzie leżą dzisiaj Białobrzegi, zostało zapisane w 1359 r. przez króla Kazimierza (po jego śmierci) księciu Siemowitowi.

Wieś Brzegi powstała po 1512 r. i była własnością Anny Falenckiej zaślubionej z Janem z Biejkowa herbu Jastrzębiec. Na prośbę Anny wdowy po Janie wieś otrzymała od Zygmunta Starego 2 IX 1540 r. prawa miejskie brandenburskie. Przywilej pozwalał organizować dwa jarmarki rocznie na Św. Trójcę (niedziela po Zielonych Świątkach) i na św. Mateusza (21 września) oraz targi w poniedziałki. Było to więc miasto prywatne Anny Falenckiej. Stefan Batory w 1586 r. pozwolił na trzeci jarmark na św. Marka (25 kwietnia) a Michał Korybut Wiśniowiecki w 1670 r. na drugi targ w soboty. W czasach tego ostatniego króla miasto otrzymało nazwę Białobrzegi. August III w 1737 r. potwierdził jarmarki na Św. Trójcę oraz pozwolił na św. Rocha (16 sierpnia) a w 1749 r. pozwolił na jarmarki w każdą pierwszą niedzielę miesiąca.

 

W 1828 r. zostały nadane nazwy ulic (Czysta, Gabryelowska, Graniczna, Krakowska, Ogrodowa, Polańska, Przydworna, Staromiejska, Suska, Wyśmierska).

W 1823 r. nabył Białobrzegi Gabriel Wodzyński.

 

Terytorium parafii:

od początku tylko wieś, potem miasteczko Białobrzegi.

1862, 14 I + przyłączone wioski z par. Jasionna: Sucha, Kamień, Mikówka oraz „attencyje” Turno i Suski Młyn.

1887 = Białobrzegi osada, Kamień, Mikówka, Sucha.

1906 + przyłączone wioski: Brzeska Wola i Szczyty z par. Jasionna. Wioska Szczyty wspominana jest (i Siekluki dziś par. Gózd k/Jedlińska) już w 1343 r. w dokumencie książąt Ziemowita i Kazimierza.

1929 + przyłączona wioska Jędrzejów z par. Stromiec.

1947 + przyłączone Borki Stawiszyńskie i Borki Jasiońskie z par. Jasionna.

1953 + przyłączono wioskę Brzeźce z par. Stromiec.

2000 = Banaszka (nazwa historyczna); Białobrzegi; Borki (nazwa historyczna); Brzeska Wola 6; Brzeźce 4; Kamień 5; Leopoldów 6; Mikówka 4; Sucha 3; Suski Młynek 5; Szczyty 4; Wojciechówka 5.